ORDOWIK

(między 485,4-443,8 miliona lat temu)

Nazwa tego okresu geologicznego wywodzi się od nazwy celtyckiego plemienia Ordowików, które zamieszkiwało tereny Walii i Anglii. Pomimo, że termin ten został wprowadzony do literatury naukowej już w 1879r. (przez Ch. Lapwortha), to jako samodzielny system ordowik został wydzielony dopiero w 1960r.

Życie w morzu

Po raz pierwszy w morzach tropikalnych pojawiły się duże budowle rafowe tworzone przez gąbki i koralowce. Dno licznie zamieszkiwały ramienionogi, ślimaki, małże i liliowce. Jednak najczęściej znajdowanymi skamieniałościami z tego okresu są trylobity.
Na ordowik przypadł szczytowy okres rozwoju łodzików – ich wyprostowane muszle dochodziły do 3 metrów długości. Inną dobrze rozwijającą się grupą były szkarłupnie, a wśród nich znaczenie skałotwórcze zaczynają mieć liliowce. Pojawiają się pierwsi przedstawiciele bezszczękowców.

Życie na lądzie

Przypuszcza się, że z końcem ordowiku w wilgotnych środowiskach pojawiły się pierwsze rośliny. Znaleziono skamieniałości, które interpretuje się jako zarodniki prymitywnych roślin.

Paleogeografia i klimat.

Rozmieszczenie lądów i mórz nie różniło się znacząco w porównaniu z kambrem. Gondwana zaczęła przemieszczać się stopniowo rejon bieguna południowego, w wyniku czego pod koniec tego okresu doszło do powstania olbrzymiego lądolodu na południu Gondwany.
Powstawanie i topnienie czaszy lodowej skutkowało wahaniami poziomu mórz. Jednoczesne zmiany temperatury i składu chemicznego wód doprowadziły do pierwszego w dziejach Świata wielkiego wymierania.

Galeria zdjęć:

  • Zaplanuj wizytę w JuraParku
  • Przejdź na stronę
    Jurapark Krasiejów
    Wchodzę
  • Przejdź na stronę
    Jurapark Solec
    Wchodzę
  • Przejdź na stronę
    Jurapark Bałtów
    Wchodzę