Niezwykłe odkrycie z udziałem naszych pracowników

Data publikacji: 11.01.2016

Zachowanie godowe kredowych teropodów nie są już tajemnicą.

Skamieniałości śladowe (ichnoskamieniałości1) są ważnym rodzajem śladów prehistorycznego życia, ponieważ świadczą o behawiorze2 zwierząt kopalnych. Niejednokrotnie to właśnie dzięki ichnoskamieniałościom dowiadujemy się szczegółów życia kopalnych organizmów, których trudno doszukiwać się w szkielecie.

Najlepszym przykładem tego jest najnowsze odkrycie śladów, tzw. „tańczących dinozaurów”, opublikowanych w ubiegły czwartek (7 stycznia 2016 roku) na łamach prestiżowego pisma Scientific Reports, należącego do Nature Publishing Group. Pierwszym autorem tej pracy jest dr Martin Lockley, dyrektor naukowy Moab Giants, siostrzanego obiektu dla JuraParków, oraz jedynego na Świecie muzeum ichnologicznego, które jest położone we wschodnim Utah (USA). Wśród autorów znaleźli się także pracownicy JuraParku: dr Gerard Gierliński oraz mgr Dawid Surmik, którzy wnieśli olbrzymi wkład w interpretację tego odkrycia.

Opisywanie znalezisko dotyczy enigmatycznych śladów skrobania ziemi przez znacznych rozmiarów teropody. Ślady te występują na wielkopowierzchniowych arenach w czterech stanowiskach na obszarze stanu Colorado, w dolnej części tzw. piaskowca Dakota, datowanego na górną kredę (około 100 milionów lat temu). Według autorów opracowania ślady te stanowią analogię do znanego u współczesnych ptaków zachowania (behawioru), polegającego na „symulowanym budowaniu gniazd”. Samiec bardzo energetycznymi ruchami nóg grzebie w ziemi jakby zaczynał budować gniazdo. Nie jest to jednak właściwe budowanie gniazda, a jedynie pokaz mający na celu autoprezentację przed samicami, że jest gotów do lęgu, opieki nad partnerką i/lub potomstwem. Zjawisko to jest ciekawe i występuje u współczesnych ptaków gniazdujących w ziemi, takich jak siewkowce, czy dużego nielotnego ptaka, kakapo z rzędu papugowych.

Autorzy areny takich swoistych „tańców” godowych porównują zatem do współczesnych tokowisk, a zatem obszarów pokazów i walk godowych mających miejsce wiosną na początku sezonu godowego ptaków. Jedna z takich aren ma 750 m2 i zawiera 60 śladów drapanie. Na podstawie indywidualnego tropu, który udało się wyróżnić wśród śladów drapania, dr Gerard Gierliński zidentyfikował sprawcę śladów. Był nim akrokantozaur (Acrocanthosaurus) – rodzaj dużego (do 8 m) teropoda, występującego w owym czasie na terenach Ameryki Północnej.

Dawid Surmik jako pierwszy zasugerował, że behawioru właściwego dla pochodzenia takich śladów należy szukać wśród zwyczajów godowych współczesnych ptaków. Inne hipotezy robocze odnosiły się do poszukiwania pożywienia, czy znakowania terytorium, ale zostały odrzucone.

Odkrycie to już w dniu publikacji było szeroko komentowane przed media, głównie w USA. Kilku naukowców podkreślało znaczną wagę tego znaleziska dla poznania wczesnych etapów biologii rozrodu u nieptasich teropodów.

Wyobrażenie „tańczących” dinozaurów, grafika autorstwa Xing Lida (źródło ilustracji: http://www.nature.com/articles/srep18952/figures/6, na licencji: CC-BY).

Wyobrażenie „tańczących” dinozaurów, grafika autorstwa Xing Lida (źródło ilustracji: http://www.nature.com/articles/srep18952/figures/6, na licencji: CC-BY).

1 – ślady aktywności życiowej organizmów kopalnych, nauką zajmującą się skamieniałościami śladowymi, jest ichnologia

2 – zachowanie się zwierząt lub człowieka, tj. każda dająca się zaobserwować reakcja zwierzęcia na bodźce płynące ze środowiska

  • Zaplanuj wizytę w JuraParku
  • Przejdź na stronę
    Jurapark Krasiejów
    Wchodzę
  • Przejdź na stronę
    Jurapark Solec
    Wchodzę
  • Przejdź na stronę
    Jurapark Bałtów
    Wchodzę